Info

http://Ar-Tong.hi5.com - Send it to your friends

Birthday

May 26

Location

Thailand

About Me

Interests

Favorite Music

Favorite Movies

Favorite TV Shows

Favorite Books

นึกไม่ออกชีวิตนี้ไม่ค่อยชอบอ่าน...

Favorite Quote

hi5 Games

Play hi5 Games

ArTonG hasn't played any games recently.

Journal

View All 2 Entries Add Comment

ต้นแอปเปิ้ลที่มากกวาต้นแอปเปิ้ล... : Sep 18, 2008

        กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว บนยอดเนินเล็กๆ ข้างหมู่บ้าน
มีต้นแอปเปิ้ลอยู่ต้นหนึ่งซึ่งใหญ่โตมาก ในทุกๆวัน จะมีเด็กน้อยคนหนึ่ง มาวิ่งรอบๆ ต้นแอปเบิ้ล เข้ามักจะชอบปีนขึ้นไปบนต้นแอปเปิ้ล ปีนไปจนถึงยอดเลย หลังจากที่เขาเล่นจนเหนื่อย เขามักจะอาศัยเงาของต้นแอปเปิ้ลเป็นที่นอนหลับเสมอเด็กน้อยรักต้นแอปเปิ้ลนี้มาก และต้นแอปเปิ้ลเองก็รักเขามากเช่นกัน...
       วันเวลาก็ผ่านไป เด็กน้อยเริ่มโตขึ้น เขาไม่ได้มาเล่นที่ต้นแอปเปิ้ล ดังเช่นทุกวันเหมือนเมื่อก่อน วันหนึ่งเด็กน้อยกลับมาที่ต้นแอปเปิ้ล เขาดูท่าทางเศร้า ต้นแอปเปิ้ลจะพูดกับเด็กน้อยว่า "เข้ามานี่สิมาเล่นกับฉันเถอะ" เด็กน้อยก็ตอบว่า "ฉันไม่ใช่เด็กอีกต่อไปแล้ว ฉันคงเล่นด้วยไม่ได้" "ฉันอยากได้ของเล่น ฉันต้องการซื้อของเล่น" ต้นแอปเปิ้ลพูด เสียใจนะฉันไม่มีเงิน แต่เธอสามารถเก็บเอาผลแอปเบิ้ลทั้งหมดนี้ไปขาย แล้วเธอก็จะมีเงินไปซื้อของเล่นนะ เด็กน้อยรู้สึกตื่นเต้น เขาจึงรีบเก็บเอาต้นแอปเปิ้ลทั้งหมดเพื่อเอาไปขาย และก็จากไปด้วยสีหน้าที่มีความสุข แล้วเขาก็ไม่เคยย้อนกลับมาหาต้นแอปเบิ้ลอีก เลยปล่อยให้ต้นแอปเปิ้ลเสียใจ...

    จนกระทั้งวันหนึ่งของฤดูร้อน เด็กน้อยย้อนกลับมา ต้นแอปเปิ้ลดีใจเป็นอย่างมาก ต้นแอปเปิ้ลพูด "เข้ามานี่สิมาเล่นกับฉันเถอะ" เด็กน้อยตอบ "ฉันกำลังเศร้าฉันก็แก่แล้วด้วย" ฉันต้องการที่จะแล่นเรือเพื่อพักผ่อนคนเดียว เด็กน้อยถามต่อ "ต้นแอปเปิ้ลมีเรือให้ฉันมั้ย " ต้นแอปเปิ้ลตอบ เธอสามารถตัดเอาลำต้นฉันไปทำเรือได้นะ แล้วเธอก็สามารถแล่นไปตามใจที่เธอต้องการ เด็กน้อยจึงตัดเอาลำต้นของต้นแอปเปิ้ลไปสร้างเรือแล้วเขาก็จากไปอีกเช่นเคย....

    หลังจากเวลาผ่านไปหลายปี เด็กน้อยก็กลับมา "เสียใจด้วยนะด็กน้อยของฉัน ฉันไม่เหลืออะไรที่จะให้เธอได้อีกแล้ว
ฉันไม่ผลแอปเปิ้ลให้เธอ " ต้นแอปเบิ้ลกล่าวกับเด็กน้อย "ฉันไม่มีฟันที่จะสามารถกัดกินแอปเปิ้ลได้ " เด็กน้อยตอบ
"ฉันไม่มีลำต้นที่จะให้เธอปีนได้เหมือนก่อน" ต้นแอปเปิ้ลพูด
"ฉันในตอนนี้ก็แก่มากเกินที่จะปีนเล่นได้อีกเช่นกัน " เด็กน้อยตอบ "ฉันไม่มีอะไรเหลือให้เธออีกแล้วจริงๆ แต่ฉันมีสิ่งสุดท้ายสิ่งหนึ่งที่ฉันจะมอบให้เธอ นั่นคือรากไม้ของฉัน " ต้นแอปเบิ้ลกล่าวพร้อมทั้งน้ำตา เด็กน้อยตอบ ฉันไม่ต้องการอะไรมากกว่านี้ ฉันต้องการเพียงแค่ที่พักผ่อนเท่านั้น ฉันเหนื่อยเหลือเกินในช่วงหลายๆปีที่ผ่านมา "งั้นก็ดีแล้ว รากไม้แก่จะเป็นสถานที่เอนกายแล้วพักผ่อนอย่างสงบ เช้ามาสิ เข้ามานั่งลงข้างๆฉันแล้วก็หลับตาซะเถอะนะ " ต้นแอปเปิ้ลกล่าว เด็กน้อยก้าวเข้านั่งอย่างว่านอนสอนง่าย ต้นแอปเปิ้ล ดีใจมากแล้ว แล้วยิ้มทั้งน้ำตา

" ต้นแอปเปิ้ล เปรียบเสมือนพ่อกับแม่ของเรา เมื่อเรายังเด็ก เราชอบที่จะเล่นกับพ่อและแม่ แต่เมื่อโตขึ้นแล้วก็แยกตัวออกไป ยามเดียวที่เราจะกลับมาหาท่าน

ก็ต่อเมื่อเราต้องการบางสิ่งบางอย่างที่เราไม่สามารถหาเองได้
เราก็จะกลับมาให้ท่านช่วย ไม่เคยมีคำว่าปฏิเสธ ออกมาจากปากของท่าน ท่านมีแต่ให้ ท่านสามารถให้ทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อที่จะทำให้เรามีความสุข

คุณอาจคิดว่าเด็กน้อย โหดร้ายกับต้นแอปเปิ้ล แต่มันก็ไม่ต่างอะไรกับเรา ปฏิบัติต่อพ่อแม่ดังเช่นทุกวันนี้ และปฏิบัติต่อพ่อแม่ของพวกเราให้ดีกว่าที่เป็นอยู่มากกว่านี้ เพราะเราไม่รู้ว่าท่านจะจากเราไปเมื่อไหร่... "